1000 km verder (vervolg)

Ja op weg naar Petchabun was Leen inderdaad een beetje ziek maar op de schoot van een Thaise mama is dat snel vergeten! Toen we aankwamen werden we opgehaald door Jacob en naar zijn klein paradijs op den boeren buiten gebracht.

Het is in het Noorden zoals verwacht een heel ander Thailand als beneden en met de bergen rond ons is het even wennen.

We hebben het leegstaande huis van de moeder van de koning bezocht, voor de Thai een bedevaart voor ons een beetje moeilijk in te komen, maar de omgeving is verrukkelijk.

Toch konden we niet lang blijven en momenteel zitten we in Kon

Kaen waar we Nieuwjaar gaan vieren. Morgen reizen we verder tot net voor de grens van Laos
en de dag erna hopen we de oevers van de Mekong te kunnen be-
wonderen !

Het was effe op de tanden bijten maar de meisjes hebben het fantastisch gedaan het worden steeds meer echte reizigers. Natuurlijk halen ze regelmatig grapjes uit, zoals een lekker glaasje aanbieden met visjes die ze net uit de bak hebben gevist, worden ze goed in trouwens! Hoop dat dat nog over gaat.

Tot het volgende jaar en onze beste wensen !!!

Wij

1000 km verder 1

NOG EVEN EEN RITJE OP Z'N THAIS

Inderdaad, we hebben niet stilgezeten. Na een heerlijke traktatie door P'lek, Lac en Tuy hebben we op 25 december het zeetje achter ons gelaten en zijn we met de nachttrein terug richting Bangkok gereden. Geen echte aanrader gezien we wegens de VERTRAGING op de verkeerde trein zaten en we er dus ook weer uit moesten (midden in de nacht met de 2 kinnekes och arme) om ons een half uur later in de juiste rotversleten ligstoelen te laten ploffen, gesnurk en hallogeenlampen weerstaand in de hoop een dutje te doen. Wat me uiteindelijk lukte net een half uur voor we er waren, de meisjes lagen in houdingen die toch wel enige lenigheid vereisen.

Enfin om 7.00 waren we in Bangkok en om 9.20 zaten we alweer op de volgende overvolle trein met bestemming Lopburi de Apenstad en das niet gelogen.

GELIEVE IN TE ZOOMEN

Ze domineren gewoon de hele boel, je ziet ze op de meest onmogelijke plekken en echt vriendelijk kan je ze ook niet noemen, voor de rest heeft Loburi een paar prachtige (Hindoe) tempels en was de rit met een echte riksja deze keer, toch wel een hele ervaring, we hebben de bestuurders 4x het gevraagde bedrag betaald omdat ze anders gewoon een fanta konden kopen, en alleen al voor de geleverde inspanning hadden ze er zeker 2 nodig.

Na 2 overnachtingen hebben we met een zieke Leen de bus naar Petchabun genomen naar de vader van Peter (opa van Lara, Linde en Lola) en ook hier zijn we als koningen ontvangen, maar daarover meer in het andere berichtje...

Prettig Kerstfeest

Kerst, koud, donker, sneeuw, deuntjes die maar 14 dagen per jaar worden gespeeld (gelukkig maar) chocomelk, vrienden, familie en pakjes.

Niks van dit alles dit jaar, onze 24ste zag er ongeveer zo uit:

Ontbeten en opgehaald door de familie van Blue die zich als gastgezin profileren. Het geeft ons de kans om dingen te zien waar geen kip komt, in de grotten moest men zelf de lichten gaan aanknippen, de waterval is overweldigend maar niet te vinden voor toeristen. We zijn naar een tempel van de Grote Buddha geweest en dronken onze eerste kokosnoot. Ook op de markt bleken we de enige farangs en maken ze heerlijke gerechten speciaal op vraag "No spicy"

Was het Buddha of Jezus die ervoor zorgde dat we op de 62 miljoen inwoners van Thailand uitgerekend deze mensen ontmoeten? Geen idee, we staan er ook niet langer bij stil dan nodig en terug in Belgie is het onze beurt om Blue in de watten te gaan leggen.

Vanavond vieren we Kerst onder de palmbomen met bbq georganiseerd door Lola Bungalow en ik hoop dat het voor ieder van jullie een even fijn feest wordt als voor ons

Merry Xmas
Ann Leen en Janne

Ko Tao

Er is iets fout gelopen met ons berichtje over Ko Tao, met Ko Tao ook trouwens.

Het is er zo mooi, een prachtig eiland in een azuurblauwe zee dat kon niet ongeweten blijven.

Klap op de vuurpijl was zeker een bezoekje aan Ko NuangYuan, een half uurtje varen met een longtailboot, dit zouden we niet willen missen hebben, pech dat je dan bij je eerste voet aan wal wordt onderschept voor het betalen van een inkom (op een eiland weliswaar).

We hebben genoten van de pracht maar ons opgewonden over de exploitatie van al dit fraais, Niks aan te doen na enkele dagen hebben we het dan ook met veel liefde overgelaten aan alle andere duizenden wachtenden na ons.

Ban Saphan

Dit is wat we zochten, heerlijke mensen, rustig strand, eigen hutje aan de zee, klinkt goed he.

Na vier dagen strand hebben we onszelf verplicht om toch maar effe het stadje te bezoeken. Janne kon wel een nieuwe short gebruiken, dus wij een winkeltje binnen iets mooi gevonden, en vraagt bij het afrekenen de mevrouw van waar we komen, tja die vraag kennen we al, dus Belgium klinkt uit Leen's mond. Verbaasde ogen misschien een traan in ieder geval een pakje foto's en brieven op de toonbank, blijken wij voor de mama van Blue te staan, de jongen die bij Thomas De Wit logeert, een klasvriendje van Leen. Ook Leen haalt de foto van haar klasgenootjes boven en het volgende moment staan we voor een hoogst ontroerde mama die ons volhangt met geschenken en een uitnodiging voor het avondeten.

Bij deze Blue groetjes van je familie in Thailand en een foto van ons met je mama.

Aan ieder die ons volgt, ren naar het reisburo en boek

Groetjes Wij

En enkele van ons

We zijn onze laatste dag in Ko Tao. De kinderen hebben zich hier geweldig geamuseerd voor ons is het net iets te toeristisch uitgebaat, alhoewel het naar Noordzee normen nog dik meevalt.

Het toerisme is hier door de perikelen tot de helft gereduceerd dus we mogen niet klagen maar eigenlijk hadden we toch het liefst op een onbewoond eiland gezeten !

We zijn gaan snorkelen, zwemmem, zonnen, wandelen, en bbq-en. Tja, en... ook lekker weertje in Belgie?

Morgen gaan we terug noordwaarts (met een verschrikkelijke overzetboot waaruit snel bleek dat Janne zeeziek is) met enkele tussenstops om binnen een week of zo bij de vader van Peter en de opa van Lara, Linde en Lola aan te komen.

We vinden het fijn om zo veel reacties te krijgen op de blog en via e-mail, maar sorry dat we ze niet allemaal persoonlijk kunnen beantwoorden. Als we een gaatje vinden doen we het zeker. Dikke kussen allemaal en vergeet de vogeltjes niet te voederen (we zijn slecht he)

Enkele typische

Het leven verloopt hier wat anders dan ons westerse manier van doen. Je ziet hier veel dingen die bij ons ondenkbaar zijn en die deze reis zo speciaal maken.

Zoals een volgeladen tuctuc

Een gat in het dak omdat die boom er nu eenmaal eerst stond. Mensen die lekker luieren op de sporen, tijdens de treinrit even uitstappen als de trein moet wachten op een tegenligger (kruising voor de kenners) zijn hier gewoon alledaagse dingen waarvoor in Belgie zeker en vast een dienst bestaat die je hiervoor met plezier een fikse boete aanrekenen.

De mensen stralen dan ook een rust uit die zelf op de dieren overslaat.

We like it!

Prachaburi Kieri Khan

1 kussende monnik

2 Kerstsfeer in Bangkok

3Janne op de olifant

4Janne en Leen vallen in de smaak bij de monniken

5De liggende Buddha, wie goed zoekt kan ons zelf vinden

Vandaag onze laatste dag hier dus effe langs een internetcafe. Spijtig genoeg kunnen ze hier geen cd s branden, maar er zijn er nog wel enkele uit Bangkok die de we willen delen.

De reis naar hier bleek eigenlijk 310 km ipv 210, dus die 5 uur waren verantwoord, het was trouwens een geweldige ervaring, om het landschap van stedelijk naar banlieu naar wijds en compleet nieuw te zien veranderen. Rijstvelden, palmbomen en andere exotische flora, en ook binnen in de trein was het heel anders. De deuren bleven gewoon open, wat mijn collegaatjes wel zouden apprecieren, tijdens de reis hebben ons wel 100 verkopers van alles aangeboden. Uiteindelijk hebben we een in een halte vanuit de trein een maaltijd gekocht voor 10 bath (20 eurocent) .

Aan het station stonden de tuc-tucs al te wachten, en hebben ze ons bij een gezellig appartementje afgezet vlakbij de zee. Er is een restaurant naast maar t eten is zo pikant dat we de volgende dag op zoek zijn gegaan naar een lokale markt om de kinderen, die zienderogen dunner werden, toch van enig voedsel te voorzien. Gelukt, en ook s ochtends hebben we ons koffietje gevonden want hete thaise soep als ontbijt lukt nog steeds niet.

Alles verloopt goed hoewel Janne erg geschrokken is van de schattige poes die haar blijkbaar wou opeten. Ook de apen leken minder gemanierd dan we ons hadden voorgesteld, Het was wedijveren met hun om de tempel die ze als hun territorium beschouwen te bezoeken, Fijn om ze van zo dichtbij te kunnen gadeslaan, maar op ons gemak voelden we ons toch niet echt.

Morgen trekken we verder richting zuid (Champon) waar we de boot naar Ko Tao gaan nemen. We willen toch een zo'n eiland bezoeken en liefst voor het massatoerisme van de kerstvakantie arriveerd. We houden jullie op de hoogte, groetjes Ann, Leen en Janne

5 dagen Bangkok

Hier onze bevindingen:

Het is verrassend, super leuk, het stinkt hier of in ieder geval het ruikt hier anders dan thuis, het is warm, en we vallen van de ene verrassing in de andere.

Onze jetleg is eindelijk voorbij gelukkig maar want dat was afzien.

We zijn natuurlijk al een tempel Wat Po gaan bezoeken, mooi heel sereen en indrukwekkend, het boeddhisme is hier toch wel heel erg aanwezig.

En voor de rest lopen we en laten het gewoon gebeuren, we eten hier spotgoedkoop van kraampjes, VEEL rijst, en panang. De kinderen willen alle zwerfkat-en honden mee naar huis nemen.

We hadden het geluk om op de verjaardag van Koning Boemibol in Bankok te zijn en de Thai uit hun bol te zien gaan, Janne werd in het restaurant verplicht om naar het vuurwerk op TV te kijken en kreeg prompt een kaars in haarhanden geduwd.

We hebben leren afpingelen, want wij begonnen te begrijpen dat we er zwaar opgelegd werden, en nu wordt alles nog goedkoper.

En we hebben al twee keer in een tuc-tuc gereden en naar mijn gevoel op leven en dood, het woord sjasja (langzaam) was inderdaad nuttig om vanbuiten te leren.

Janne heeft de tafel van 3 geleerd door steentjes die ze uit het zwembad opgevist heeft en Leen spreekt al meer engels dan nederlands.

Het gaat ons goed hier, het is inderdaad easy reizen en morgen vertrekken we richting zuiden, met de trein ongeveer 210 km, maar we mogen toch rekenen op ongeveer 4 uur rijden.

We hebben beslist om niet naar de gebruikelijke eilanden te gaan, we zoeken het iets rustiger, en laten jullie achteraf weten of het een goeie keuze was. Naar het schijnt een plekje waar er aapjes in het wild leven en die je 's avonds kan gade slaan als ze een bad nemen in de rivier.

Voor de rest willen we jullie laten genieten van een hele hoop kiekjes hier in Bangkok, je ziet ratten die geofferd voedsel krijgen, , een verkeersbord waardoor je zal begrijpen waarom we hier soms verloren lopen recht de sloppenwijken in. Maar eerlijk is eerlijk geen mens die ons scheef bekeek.

Als je open staat voor de Thai zijn ze ongeloofelijk geintereseerd en vriendelijk.

Geniet van de foto's en tot snel.

Thailand met een jetleg

Yes, we zijn er geraakt, perfect op schema en dat hebben we aan een hele hoop mensen te danken. De reis verliep vlot en dankzij de nieuwe technologie hebben de kids zich geen moment verveeld, maar er op los gegamed, nu het eens mocht (shit ik vind geen uitroepteken op dit thaise klavier)
We hebben al te gekke dingen gezien, taxi met roze leren zetels bij ons wordt die chauffeur onmiddellijk scheef bekeken, gewoon met 3 in de koffer van de pick-up op de autostrade en dat terwijl Leen en Janne het al te gek vonden dat er geen gordels in de auto waren.
We hebben ieder al op een ander uur geslapen, dus dat beloofd voor vannacht.
Voor de rest hebben we onwe eerste heerlijke thaise maaltijd achter de kiezen en zijn we alle vier vast besloten er iets geweldig van te maken.
Tot de volgende en dan met foto,s Ann
Het is heel raar. Ik denk dat het ochtend is omdat ik net een paar uur heb geslapen vanwege mijn jetleg. Als het hier 12 uur is is het in ons land 6 uur. We staan zes uur voor. Groetjes Leen.

SPANNEND

Het feestje was reuze leuk, maar 't is achter de rug en dat betekent dat we morgen richting Janneke en kids in Amsterdam vertrekken!!!

Waarschijnlijk gaan we van daar naar Wenen en vandaaruit vliegen we (normaal gezien) naar U'tapaya.

Ja gewoon Bangkok was te simpel, we willen van bij het begin een spannende reis!!!

We houden er de moed in we vertrekken en we zullen wel zien, we houden er de moed in, zeker met zo'n prachtig schaapje die als mascotte werd gebombardeerd.

Vele groetjes aan iedereen en we houden jullie op de hoogte.

Mensen die ons op een persoonlijke wijze willen contacteren kunnen dit doen via e-mail.

Ann: a.meerschaert@gmail.com

leen: mailto:leentje.edelsteentje@hotmail.com

De laatste loodjes

10-9-8-7-6...

Wij zij er klaar voor en hebben ter voorbereiding al meermaals op zijn Thais gegeten.In een knus restaurantje hier in Mechelen, bij ons thuis, (maar dan ging het vooral over de manier waarop, die door de kinderen erg geproefd wordt)

en bij Peter en Mie die ons volop lieten genieten van een heerlijke maaltijd en warme gastvrijheid waardoor je alleen maar meer zin krijgt om nu eindelijk dat vliegtuig te pakken!!!

Wij zijn er klaar voor maar is Thailand wel klaar voor ons verdikke?

Zijn wij al zo lang met de voorbereidingen bezig, hebben we een attest van huisonderwijs, rugzakken gepakt, trotters gekocht, onze speekselklieren aangenaam verwent, en zetten ze verdorie de luchthaven af net nu. En niet eentje, en niet als grap bedoeld nee gedomme allemaal en behoorlijk serieus.

't klinkt misschien een ietsiepietsie egoistisch dat geef ik toe maar ik vind de timing "very bad". Zal ik misschien een briefje schrijven naar die corrupte minister om te vragen of hij aub asap zijn boeltje kan pakken zodat wij volgende woensdag netjes op tijd kunnen vertrekken? Uiteindelijk hebben de Thaise uitbaters tijdens de invasie in Irak eveneens een briefje geschreven naar de bevoegde instanties, met de vraag om er zo snel mogelijk mee op te houden omdat het niet bevorderlijk was voor hun toerisme!!! (citaat Zacht als zijde, buigzaam als bamboo)

Tja subiet maar even naar Joker bellen en horen wat hun advies is, tenslotte is Maleisië ook heel mooi, Indonesië in de buurt en staat Vietnam ook op ons lijstje, we zullen wel zien.

Prettige vakantie Janne

Dag vriendjes allemaal, Ik ga bijna naar Thailand en ik ga op de olifanten rijden, en ik ga naar de tempel naar de figuurtjes kijken en noem maar op wat ik nog allemaal ga doen.

Ik ga ook naar Cambodia en ga daar Engels leren in een schooltje en ik mag ook met de kindjes spelen, maar moet wel oppassen dat ik niet verdwaal.

Drie dikke kussen Janne

Geschreven door Leen.

Ongeloofelijk, we vertrekken exact over een maand!!!

De reis komt altijd maar dichter bij, het is nu drie november!

Ik vind het allemaal heel spannend zo'n ander stukje van de wereld.

Ik reis heeeeeeeeeeeeel graag, sebiet een paar foto's die ik in Frankrijk trok op de riddermarkt.

Ik was al eerder in:Italië, Turkije, Mallorca, Frankrijk, Nederland, Tenerife, mama zegt dat dat lang niet slecht is voor elf te zijn.

Nadeel Bankok:10 uur in het vliegtuig!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ter voorbereiding hebben we al wat films gezien over Thailand. (super boeiend)

En hiermee rond ik mijn tekstje af. xxx Leen en co

Het wordt menens !!!

Het komt steeds dichterbij, en hoe druileriger ons Belgisch herfstweertje wordt, hoe meer we verlangen naar een tropisch zonnetje, ookal kunnen we ons daar niet veel bij voorstellen.
Naar het schijnt "valt" ze op je van zodra je uit het vliegtuig stapt, en kan je ruiken dat je in Azië bent geland, mensen die net zijn toegekomen zouden door de al iets langere aanwezigen, onmiddellijk worden herkend, Azië is veilig, maar hou toch maar je bagage goed in 't oog, zo snel mogelijk uit Bangkok weg, zo lang mogelijk blijven.
Het is een greep uit tal van goede raden waar mensen ons overvloedig mee overladen en waar ik nu al een orientatieprobleem van krijg!
Deze maand zal een bewogen maand worden, met nog tal van afspraken en belangrijke dingen.
Laat maar komen denken wij, we zijn er klaar voor!!
We voelen ons gesteund door de vele mensen die een bloemetje hebben gekocht van ons (dikke merci) door familie en vrienden die ons allemaal nog eens willen zien (normaal gezien komen we terug hoor) Met dank aan den Ulli die voor materiaal heeft gezorgd, en aan mijn broer die me eraan deed herinneren om zeker een testament te maken (de ene kijkt er anders tegenaan dan de andere he!)
Maar toch voor alle goeie raad en bijstand BEDANKT !!!

Toepasselijk fotootje

Zie maar zelf eens hoe de voorberiedingen vlotten !!!

Nog 40 keer slapen

Help, het komt steeds dichterbij!!
Het zet ons dagdagelijkse ditjes en datjes overhoop en doet me grijpen naar pen en papier om ons huis "à la Karen" vol te hangen met papiertjes en memo's.
Voor elk afgehandeld ding staat alweer een volgende te trappelen, een mens zou er moedeloos van worden en wensen dat hij er even tussenuit kon!!
Het gaat vooral over practische dingen, maar die komen blijkbaar uit alle hoeken aanwaaien en hebben ogenschijnlijk niks met elkaar te maken.
Dollars aanvragen, schoolboeken copiëren, muggenetten aanschaffen, guesthouse boeken in Bangkok voor onze eerste overnachtingen, steunkaarten drukken, afspraak maken met de tandarts, deelnemingsformulier voor de Bras binnendoen, tijd zoeken voor een afscheidsfeestje, overschrijvingen omzetten in domicilieringen enz...
Tegen de tijd dat je kan gaan "onthaasten" ben je gestresster dan ooit tevoren.
Maar dit krijgt ons niet klein, dit jaar zingen we kerstliederen in het Thais !!!
Dikke kussen Ann en co

En ja hoor, er kunnen ook berichtjes worden verstuurd.
Dus die gsm laten we rustig thuis. Oef

Ann Leen en Janne pakken hun biezen !!!

Nog zes weken en het is zover.



Misschien was het een vlaag van voorbijgaande waanzin, een oprisping van foute nieuwsgierigheid, of een vlucht voor de economische recessie, zoiets van: hier vindt ze me niet?
In ieder geval was het van die aard dat we wel degelijk onze ticketten in de kast hebben liggen en aan de pijnlijke plekken op mijn armen te voelen, hebben we dus ook al onze eerste prikken gehaald.
Met dank aan dokter Farid, die bij het nieuws van zoveel vrijwillig gevraagde vaccinaties bijna van zijn stoel afviel, gezien mijn weigering voor diezelfde dingen de afgelopen jaren.

Sinds vorige week weten we dat we zijn aanvaard voor het project in Cambodia en dat geeft onze reisplannen iets zeer concreet.
Maar voor de sloppenwijken van Siem Riep, gaan we eerst doot Thailand zwerven, 8 weken, van eiland naar waterval naar tempel naar strand naar... 8 weken met ieder een rugzak om. En als enige echte verplichting de schoolboeken natuurlijk. Is leren op het strand wel pedagogisch verantwoord eigenlijk? Stel je voor dat ze later enkel nog op die manier kunnen studeren, dan zitten we wel met een (klein) practisch probleempje!!!

In ieder geval is het aftellen nu echt begonnen, er moeten nog tal van wereldlijke obstakels uit de weg worden geruimd zoals het aanvragen van de visa, een huurder of verzorger vinden voor de poezen, steunkaarten maken voor de organisatie in Cambodia, Maar de BLOG is bij deze wel gelanceerd!!!
Welkom

Ann en co