A special day

Eindelijk, maanden hebben we gewacht op het officiele verdict, de dag dat we zwart op wit konden lezen dat 'ons Leentje' over de ganse lijn goedaardig is!
En ja, net 1 jaar nadat we het vliegtuig namen richting Thailand, zaten we nu met knikkende knieen en een groot ei in ons broek, te wachten in het UZA om de uitslag in ontvangst te nemen.
Of hoe het leven soms een loopje met je neemt.
Enfin, alles is goed dus we kunnen verder. Tijd voor een feest en een eigenste familiale feestdag!
Voor de rest gaat alles bon, de meisjes spelen 13 december hun eerste concert, Janne saxofoon en Leentje drum, het klinkt goed.
Raf vertrekt 12 dec naar Uruguay om samen met zijn zus en broer verder te reizen tot Usuhaya, en hoewel ik hem vreselijk zal missen, tel ik mee de dagen af tot hij vertrekt, het lijkt me een geweldige ervaring!
Ook hier in ons huisje loopt alles gesmeerd, onze oude nissan is niet meer, en ons fietskes hebben al serieus dienst gedaan, vloeken op de regen is trouwens zinloos, gewoon diep ademen en vertrekken!
Onze Flip is ondertussen ook al een jaar, 't is een stinkbeest maar 'nen hele lieve'. We maken er (niet altijd) hele lange wandelingen mee, soms met, soms tegen de goesting en dat geldt zowel voor ons als voor de Flip !
Van mijn linkerbuurvrouw Leentje krijg ik 'Het Laatste nieuws en Dag allemaal' van de rechterbuurvrouw Belleke (en zus van de andere) krijgen we 'De morgen en de Knack'.We zijn nog nooit zo goed geinformeerd geweest, met telkens een dagje vertraging weliswaar. Ieder die ons ziet weze gewaarschuwd want wiij weten alles van Boer Jos !
Dikke kussen Ann en co

Geweldige tijd !!!

Bbq in A'dam

Aan de vijver

in Mol

Ik en Leen
De grote vakantie is voor de meisjes begonnen als een reuze feest met Katinka die met dochtertje Anaïs op bezoek kwam, om haar kleine zusjes nog even plat te knuffelen voor ze op Jamaswapi kamp vertrokken. Anaïs is net 2 geworden en met zo'n jonge tantes valt er natuurlijk altijd wat te beleven.

Tot 11 juli waren de dames in Erézee, buiten het feit dat ik ze af en toe vreselijk miste kan ik nu ook niet beweren dat ik me echt verveeld heb.

Samen met Raf genieten van onbezorgde vrije tijd, en geen grotere verplichtingen hebben dan met vriendinnen iets te gaan drinken is ZEER relaxend! Katinka, Leen en Anaïs

De dag na hun thuiskomst zijn we mijn petekindje Youness gaan oppikken in Kapellen om ons daarna neer te vlijen aan de vijver in Mol. Bien, Rudi en kids zaten namelijk in Italïe en of ik misschien wilde "house-sitten"? Sure.
Enkele dagen later reden we weer richting Mechelen want ook de papa van Leen en Janne stond te popelen om zijn dochters mee te nemen naar d'ardennen en voila, opnieuw 2 weken kinderloos! Tijd dus om een verjaardagsfeestje voor Raf te organiseren!

Mara, Janne met Es, Mathilde en Cobi met Flipke

Toen de kids begin augustus weer thuiskwamen hadden we eindelijk een beetje tijd om "niks" te doen. Gewoon een beetje lummelen vriendjes te ontvangen, en natuurlijk "het lang-naar -uitgekeken- slaapfeestje-voor- Leen's 12de verjaardag" te vieren. Geweldig!

Een dagje Bobbejaanland samen met Katinka en Anaïs stond ook nog op het programma alvorens we naar Janneke, Jelle, Luut en Pieter vertrokken voor enkele dagen Amsterdam.

Ook dit werd een succes, Amsterdam-Noord waar ze wonen is verrassend "ongerept" in de mate dat dit mogelijk is nabij de randstad natuurlijk. Maar toch, de kinderen konden vissen en varen vlakbij hun huis en dat terwijl wij gemoedelijk van ons glaasje wijn nipten en "zagen dat het goed was."

Dag 2 zal ik niet vlug vergeten, met de fiets dwars door A'dam, het eerste deel langs een mooi stukje natuur, dan met de veer naar Centraal station en dan... werd het Hel.

Je wordt gewoon van je fiets gereden en geen mens die zich bekommert om toch nog kleine Janne in gevecht met stedelijke vijandigheden.

Met stress en hoofdpijn hebben we uiteindelijk het Van Gogh museum bereikt en gelukkig was het hier koel en hebben we alledrie waanzinnig genoten van de tentoonstelling. De Albert Cuyp markt is nog steeds een bezoekje waard maar daarna terug he.

We hebben een heel eind gestapt ipv gefietst en toen we uitgeput bij de fam Van Dijck aankwamen waren we net op tijd voor een heerlijke bbq.Merci Janneke!

Momenteel zijn de meisjes terug in de Ardennen en zien we elkaar zaterdag 22 08 op de trouw van Freya, de allergrootste zus van Leen en Janne!

Dan zijn Leen en Katinka bruidsmeisjes en mag ik een hele dag babysitten op Anaïs hiep hoi !

Voilà so far so good, we genieten allemaal van de vakantie en af en toe hoor ik het woordje school vallen maar dan enkel met betrekking tot de "vriendjes".

Tja enige aanpassing zal wel weer nodig zijn maar voorlopig nog even niet!

Knufs Ann en co

Paasvakantie!!

We zijn alweer 2 maanden in België,

Ik ben vooral bezig met het huis weer gezellig en op orde te krijgen, onze pup "Prins Filip" proberen op te voeden, (alle geinteresseerdenen voor dogsitten tijdens onze volgende vakanties, gelieve u te melden) te genieten van het groot worden van mijn dochters, die momenteel de latten hebben aangebonden en van de Italiaanse bergen zoefen.

Ik doe ook mee met een groepstentoonstelling keramiek in de academie in Hasselt, en voor de rest ben ik alweer volop aan het dromen van een volgende reis.

Hedwig zit met man en kindjes in Oman, en ja dat lokt wel, maar de zomer komt eraan en dan komt ook Frankrijk weer heel dichtbij.

Tentje in de koffer en rijden maar, we zien wel waar we uitkomen. Oman dan misschien ergens in het najaar?

Janne heeft een test gehad op haar cognitieve evolutie (kennis dus) en blijkt dat het meisje flink gevorderd is, de reis heeft blijkbaar een eerder positieve dan negatieve invloed op haar schoolresultaten. Hiep hoy !!!

Leentje doet het ook goed maar haar warhoofd brengt haar meermaals in de problemen enne vriendjes uitnodigen is ook zo veel leuker dan studeren he.

Zoals ik al zei zitten de dames dus in de Dolomieten (met fototoestel) dus fans moeten nog even wachten op bijpassende foto's.

Iedereen vraagt me of ik het hier weer gewoon kan worden, en ja hoor, maar als het even kan...

Enfin voorlopig geniet ik van vele vrienden en doodgewone dingetjes, zoals een schommel die ik aan het ineen timmeren ben (heb alleen hout en vijzen gekocht de rest is self made).

Hopelijk houdt dat ding!!! Want ik denk dat de Paashaas er iets mee van plan is

Groetjes iedereen en als toemaatje nog enkele Thaise kiekjes X Ann

Rara

We kijken buiten en zien de miezerige grauwe lucht. Het regent. Ons bruin kleurtje is in fel contrast met de rode neuzen en van kou vertrokken gezichten van onze omstaanders.
We hebben een goeie vlucht achter de rug, waar vele tranen zijn weggepinkt. Natuurlijk zijn de meisjes blij om hun vrienden terug te zien, en de poezen, de buren.
Onze eerste zak friet is een lichtpuntje na 2 maanden rijst, zo ook een goe glas wijn.
Met de open haard aan en gezellig onder een deken is het hier ook best aangenaam.
We zijn dus weer in Belgie, met nieuwe plannen voor een volgende reis!
Ann, Leen en Janne

Terug in Thailand

Eindelijk nog eens tijd en mogelijkheden gevonden om iets neer te pennen.

We hebben Laos verlaten nadat we de zegeningen van de monniken hadden gekregen ( die konden we wel gebruiken vonden we )omdat we om half 6 zijn opgestaan om hun voedsel te offeren. Het was een mytische ervaring en je leert op die manier de plaatsen anders kennen. Vrouwen die de vuurtjes aanmaken en al druk in de weer zijn om het ontbijt te bereiden terwijl man en kinderen nog heerlijk liggen te snurken...

We zijn hier te vroeg moeten vertrekken maar we komen wel weer terug. We hebben enkele dagen in Ching Rai in een heerlijk Guest House gezeten en zagen tot onze grote verbazing dat we Luc Vis net gekruist hadden. Onze tweede grote verbazing was dat ze hier ook olifanten hebben! En de meisjes blij, 't kwam er dus toch nog van!

Hobbelend op de rug van zo'n groot beest een rivier doorwaden is toch weer net iets anders dan rekensommen, frans en taal studeren.

Na de opgelopen rugpijn en van de schrik verkrampte spieren konden we zalig gaan uitrusten in de warm waterbronnen die verschrikkelijk stonken. T zou kunnen dat het aan die eitjes lag die Janne erin kookte maar k geloof het niet.

We hadden onze nachttrein naar Bangkok al geboekt, en shit weer geen ligplaatsen. Stommerikken die we zijn hadden we geen rekening gehouden met de Chinese Nieuwjaar en de overboekingen. De reis was veel langer en toch confortabeler dan de vorige keer en na een Thaise massage zijn de meisjes met zorg overgedragen aan hun papa, en naar verluidt zijn ze de River Kwai aan het ontdekken.

Volgens Pieter zijn het ferme madammen geworden waaraan je merkt dat ze al een tijdje aan 't rondzwerven zijn.

Ik zit momenteel op Ko Chang om morgen naar een ander eiland te hoppen en het zal nog wel effe duren voor ik iets kan laten weten omdat er nog geen electriciteit is!

Niet te lang natuurlijk want 5 feb hebben we alweer in Bangkok afgesproken om de kids op te halen en dan is het wachten op een antwoord van de reisverzekering.

Nu genieten van een heerlijke Hot Pot en een glas wijn als die te vinden is !

Groetjes aan jullie en natuurlijk aan Janne en Leentje als die de blog bekijken.

Toen wisten we nog van niks

slangenwijn




















De mekong oversteken op traditionele wijze


De watervallen ipv de olifanten



het lossen van de wagen






Onze indrukken van Laos waren voor ons allemaal zeer hartverwarmend, alsof we nu pas echt begonnen te reizen. Thailand is mooi en makkelijk maar in Laos kan je verdwalen, rondlopen en je aan 't eind van de wereld wanen.
We zijn naar ons gevoel overal te vroeg moeten vertrekken, er was nog zoveel meer te zien. Vang Vieng is spijtig genoeg ontdekt door het grote jonge publiek en die verstoren enorm de rust van de bevolking, maar die lijken er zich niet echt aan te storen, wij wel.
Maar even moeite doen en je waant je Robinson.
Vanuit Vang Vieng zijn we met de bus naar Louang Prabang gereden en hier kwam bij mij de eerste vreemde gewaarwording van amai, nu zijn we echt wel veraf. een stadje tussen de bergen met een prachtige avondmarkt, lekkere baguettes, mooie tempels, we zijn naar een heus pottenbakkersdorp gevaren, veel electriciteitspannes, en toffe mensen ontmoet,
Met hun zijn we naar een echt olifantenreservaat gereden, alleen spijtig dat de gids ons verkeerd had verstaan en ons bij de watervallen heeft afgezet, tja kleine communicatieprobleempjes! We gaan het dan nog maar eens proberen op de terugweg in Thailand.
Na de ontvangst van het slechte nieuws (de inbraak) zijn we vroeger vertrokken dan we hadden voorzien, en waar we zin in hadden.
Maar richting Thailand was nog een 2 dagen met de boot en een overnachting in Pak Beng. Hier zijn we omwille van vermoeidheid een dag langer gebleven en gelukkig maar. Het is maar een half uurtje met de tuc tuc en je zit midden de oorspronkelijke stambevolking. Ze leven nog heel primitief en het maakte wel indruk. Janne werd er zowaar verlegen van en Leen kreeg direkt de juiste kledij aangemeten.
De dag erna opnieuw 9 uur op de boot en nu zijn we in Huyuxai vlakbij de Thaise grens. Hier wordt vandaag huiswerk gemaakt en wij steken de koppen bij elkaar voor de rest van de waarschijnlijk ingekorte reis.
Groetjes wij

Vientiaen en Vang Vieng

Het is hier zonder overdrijven adembenemend mooi. Dat kan je wel zien aan de foto's en ja die zijn door ons genomen met een simpel kodakske.
De 2de zijn we aangekomen in Vientiaen, en na het nodige vervelende papierwerk waren we dus over de Mekong. We hebben daar een traditioneel huisje gevonden omgebouwd tot guesthouse en daar ben ik met de meisjes tot vandaag gebleven. We moesten een beetje bekomen van het reizen en tja er wachtte nogal veel huiswerk. Daarnaast hebben we gefietst monniken geholpen bij de renovatie van een tempel, gewandeld gezwommen, tja de dingen die een mens doet op reis.
We gaan hier samen nog genieten van de prachtige omgeving en waarschijnlijk trekken we in het weekend verder naar Luang Prabang.
Wat naar ik vernomen heb nog meer de moeite moet zijn, nog mooier.
Ik hou jullie op de hoogte van het verdere verloop. Dikke knufs wij